
Dobór metody leczenia choroby hemoroidalnej zależy od jej stopnia zaawansowania, istniejących powikłań i przeciwwskazań, wieku pacjenta oraz oczekiwanych rezultatów.
Leczenie zachowawcze (farmakologiczne, nieradykalne) zwykle nie doprowadza do pełnego wyleczenia . W efekcie należy liczyć się z możliwością nawrotu dolegliwości. Polega ono na miejscowym lub ogólnym stosowaniu leków (maści, kremy, czopki, leki uelastyczniające naczynia żylne i ułatwiające przepływ krwi w obrębie żył). Takie leczenie najczęściej jedynie łagodzi objawy. Stosując leczenie farmakologiczne, należy liczyć się z konsekwencjami działań niepożądanych.
Leczenie instrumentalne polega na ingerencji chirurga w strukturę guzków krwawniczych. Najczęściej jest to tzw. gumkowanie, koagulacja, krioterapia, elektrokoagulacja, koagulacja z użyciem środków chemicznych.
Leczenie chirurgiczne radykalne. W tej metodzie istnieje możliwość wystąpienia powikłań pooperacyjnych takich jak: zakażenie rany okołooperacyjnej, długo utrzymujący się ból okolicy odbytu, przejściowe lub trwałe nietrzymanie gazów i stolca, krwawienie z rany pooperacyjnej wczesne lub późne, szczelina odbytu, zwężenie odbytu na skutek przerastania blizny pooperacyjnej, zaburzenia w oddawaniu moczu.
Terapia polem magnetycznym jest jedną z najnowszych i najbardziej obiecujących metod leczenia choroby hemoroidalnej. Pole magnetyczne od wielu lat wykorzystywane jest z powodzeniem w leczeniu chorób naczyń ze względu na swoje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe, przeciwbakteryjne i regeneracyjne.